SILGARD – skuteczność? (wiek szczepionych 9-23 lata)

Skuteczność preparatu Silgard owiana jest wieloma nadinterpretacjami i legendami…

Nieznana skuteczność szczepionki Silgard (inna nazwa to Gardasil) przeciwko rakowi szyjki macicy (w skrócie RSM)

Najważniejszym wynikiem badań klinicznych Silgardu jest informacja, że w trakcie badań nie stwierdzono ani jednego przypadku raka szyjki macicy w grupie nieszczepionej ani w grupie szczepionej.

Według wielu ekspertów i doniesień medialnych Silgard (firma MSD) obniża ryzyko zachorowania na RSM o 70%. To nieprawda. Tą nadinterpretację powielił nawet wiceminister zdrowia – Marek Twardowski, który w swojej Opinii z dnia 17.02.2010 napisał:

„… powołując się na opinie ekspertów, iż szczepionka obniżając ryzyko zachorowania na raka szyjki macicy o około 70%, (jeżeli zostanie podana przed wiekiem inicjacji seksualnej)…”

Dodając w tym samym piśmie:

Jednocześnie uprzejmie informuję, że Rada Konsultacyjna Agencji Oceny Technologii Medycznych, zarekomendowała niefinansowanie ze środków publicznych szczepień przeciwko brodawczakowi ludzkiemu szczepionkami Silgard i Cervarix… Powyższe wynika z faktu, że szczepionki przeciwko HPV są skuteczne w zapobieganiu infekcji HPV o odpowiednim do szczepionki serotypie, ale brak jest obecnie wiarygodnych danych na temat ich wpływu na zachorowalność i śmiertelność z powodu raka szyjki macicy.”

Źródło: Ministerstwo Zdrowia, opinia z dnia 17.02.2010

Co zatem mają na myśli liczni eksperci mówiący o skuteczności Silgardu?

Do oceny skuteczności szczepień wobec RSM stosuje się zamienny wskaźnik w postaci liczebności wystąpienia zmian szyjki macicy stopnia 2 lub 3 (w skrócie CIN 2/3). Eksperci powołują się na liczne publikacje bazujące na sponsorowanych przez producenta szczepionki testach klinicznych. Innych, obiektywnych źródeł weryfikujących skuteczność Silgardu jeszcze nie ma.

Pełna dokumentacja przeprowadzonych do tej pory badań klinicznych to setki tysięcy stron. Analiza wyników dla różnych grup wiekowych, różnych grup pod kątem wcześniejszych infekcji HPV, różnych punktów końcowych, różnych grup kontrolnych, różnych preparatów itd. jest niemożliwa do przestudiowania i dogłębnej analizy. Taki stan rzeczy powoduje, że wielu autorów i tzw. ekspertów wybiórczo cytuje wyniki i często pomija niewygodne rezultaty i szczegóły badań.

Przyjrzyjmy się temu z bliska…

Konsultanci współpracujący z producentami szczepionek Silgard/Cervarix zrzeszeni w Polskim Towarzystwie Ginekologicznym >> czytaj Uzupełnione stanowisko Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego dotyczące szczepień przeciwko zakażeniom wirusami brodawczaka ludzkiego (HPV) rekomendują rutynowe szczepienia przeciwko infekcji HPV dziewczynek w wieku 11-12 lat.

Co wiadomo na temat tej grupy wiekowej?

Skuteczność działania Silgardu w grupie wiekowej 11-12 lat

Dokumenty dostarczone przez producenta Silgardu pokazują jak niewiele dziewczynek z docelowej grupy wiekowej 11-12 lat zostało ujętych w badaniach klinicznych – patrz tabela 287 (poniżej).

Źródło: oryginalny dokument producenta złożony w 2006 roku w amerykańskiej agencji dopuszczającej leki do użycia w Stanach Zjednoczonych >>> kliknij Silgard(Gardasil) FDA 2006.

Na przykład: grupa szczepionych dziewczynek poniżej 12 roku składała się tylko z 439 dziewczynek a grupa kontrolna składała się jedynie z 137 dziewczynek, którym podano zawiesinę ze składnikami pomocniczymi szczepionki (określaną mylnie jako „placebo”).

W całej grupie wiekowej 9 -15 lat (protokoły 016 i 018) nie badano liczebności wystąpienia zmian CIN 2/3 w okresie badania lecz skoncentrowano się jedynie na pomiarze miana przeciwciał we krwi szczepionych dziewczynek – czyli immunogenności szczepionki. Skuteczność Silgardu w grupie wiekowej 9 – 15 lat nie była przedmiotem badań klinicznych i bazuje TYLKO na założeniu, że wysokie miano przeciwciał doprowadzi do redukcji ilości zmian CIN 2/3 wywołanych typem wirusa HP 6, 11, 16, 18:

“Na podstawie podobieństwa immunogenności wnioskuje się o skuteczności szczepionki Silgard u dziewcząt w wieku 9 do 15 lat.”

To jeden z ewenementów tego preparatu, że na tak niesolidnej podstawie został on dopuszczony do użycia od 9 roku życia na całym świecie i wpisany jako obowiązkowy w program szczepień w wielu krajach.

Skuteczność działania Silgardu w grupie wiekowej 16-23 lat w warunkach realnych

Dokumenty z badań klinicznych przedstawiają analizy redukcji zmian szyjki macicy CIN 2/3 dla różnych grup kobiet w zależności od przebytej/istniejącej infekcji wirusem HP w momencie szczepienia. Dla oceny realnej skuteczności szczepionki w grupie wiekowej 16-23 lat najbardziej miarodajna jest grupa kobiet włącznie z przypadkami kobiet o przebytej/istniejącej infekcji wirusem HP (grupa określana przez producenta jako MITT-3):

“Efficacy of Gardasil in the MITT-3 population may more closely represent the expected efficacy in the population of young US women than efficacy estimates in the naive populations.”

Biorąc pod uwagę zmiany szyjki macicy wywołane wszystkimi typami wirusa HP okazało się, że w ciągu pierwszych 4 lat nastąpiła redukcja CIN 2/3 tylko o 12.2% (protokoły 007, 013, 015) – patrz ponżej tabela 272 (klinkij aby powiększyć) z dokumentu Silgard FDA 2006:

Źródło: oryginalny dokument producenta złożony w 2006 roku w amerykańskiej agencji dopuszczającej leki do użycia w Stanach Zjednoczonych >>> kliknij Silgard(Gardasil) FDA 2006.

Szczegółowa analiza wyników dla tej grupy dziewcząt/kobiet i zmian CIN 2/3 wykazała, że:

  • w podgrupie wykazującej w okresie szczepienia przeciwciała po przebytej infekcji HPV 16/18 (sero +) i jednocześnie wykazującej obecność wirusa HPV 16 lub 18 w badaniu wymazu (PCR+) wystąpiło zwiększenie ilości zmian CIN 2/3 wywołanych typem HPV 16/18 w grupie szczepionej w porównaniu do grupy nieszczepionej. Negatywna skuteczność szczepień w 3-letnim okresie badania dla tej podgrupy wyniosła 25.8% (czyli minus 25.8%) – patrz tabela 275 (klinij aby powiększyć) z dokumentu Silgard FDA 2006:

Źródło: oryginalny dokument producenta złożony w 2006 roku w amerykańskiej agencji dopuszczającej leki do użycia w Stanach Zjednoczonych >>> kliknij Silgard(Gardasil) FDA 2006.

Przyznaje to również producent:

“There is no evidence of vaccine efficacy against HPV 16/18 related CIN 2/3 in subjects non-naïve for the relevant vaccine HPV type.”

Powyższe fakty o niskiej skuteczności dla grupy wiekowej 16-23 lata (wg. protokołów 007, 013, 015) znajdują dyplomatyczny wyraz w publikacji konsultantów firm MSD/GSK zrzeszonych w Polskim Towarzystwie Ginekologicznym, patrz >>> Uzupełnione stanowisko Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego dotyczące szczepień przeciwko zakażeniom wirusami brodawczaka ludzkiego (HPV) z 2009 roku:

„Nie ma wystarczających danych klinicznych i ekonomicznych, które jednoznacznie wskazywałyby, czy należy szczepić młode kobiety w wieku 19-26 lat oraz kobiety starsze do 55 roku życia w ogólnej populacji, które miały już kontakt z HPV.”

Co oznacza 100% skuteczność przeciwko CIN 2/3 wywołanym HPV 16 lub 18 w wyselekcjonowanej grupie szczepionych w wieku 9 – 23 lata?

Według dokumentacji producenta szczepionka Silgard dała w badanym okresie czasu (najdłużej 4 lata) 100% ochronę przed zmianami CIN 2/3 u zdrowych dziewcząt/kobiet w wieku 16-23 tylko jeśli przed szczepieniem nie stwierdzono infekcji wirusem HP o odpowiednim do szczepionki serotypie (grupa taka określona została jako „per protocol”, w skrócie PPE). Dla przykładu w grupie 7861 nieszczepionych zmiany CIN 2 zanotowano 31 razy a zmiany CIN 3 zanotowano 26 razy, natomiast w grupie 7858 zaszczepionych dziewcząt/kobiet w okresie badania nie zanotowano zmian CIN 2 ani CIN 3, patrz tabela 261 (klinij aby powiększyć) z dokumentu Silgard(Gardasil) FDA 2006:

Źródło: oryginalny dokument producenta złożony w 2006 roku w amerykańskiej agencji dopuszczającej leki do użycia w Stanach Zjednoczonych >>> kliknij Silgard(Gardasil) FDA 2006.

Przy ocenie tych danych należy wziąć pod uwagę, że wśród młodych dziewcząt/kobiet zmiany CIN 2/3 zanikają samoistnie w dużo większym stopniu niż wśród kobiet starszych. Niewiadomo czy uzyskana ochrona utrzyma się do wieku 40 -50 lat kiedy to następuje szczyt zachorowań na RSM.

Szczepienia najskuteczniejsze przed inicjacją seksualną?

Błędne przekonanie, że wirusy HP przenoszone są głównie poprzez kontakty seksualne jest szeroko rozpropagowane:

„Transmisja zakażenia HPV odbywa się głównie drogą płciową. Możliwe, choć bardzo rzadko spotykane jest zakażenie nabyte inną drogą niż kontakt płciowy.”

Źródło: Uzupełnione stanowisko Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego dotyczące szczepień przeciwko zakażeniom wirusami brodawczaka ludzkiego (HPV)

Wskazana „rzadkość” innej drogi zakażenia nie jest zgodna z obecnym stanem wiedzy. Infekcje wirusami HP mogą nastąpić w drodze wertykalnej (matka – dziecko) jak i horyzontalnej (możliwe, że od rówieśników lub członków rodziny, bez zaistnienia kontaktów seksualnych):

  • już w 1998 roku w czasopiśmie Intervirilogy pisano o wertykalnej drodze transmisji wirusów HP, czyli od matki do dziecka (Cason 1998),
  • wyniki wymazów oralnych i genitalnych u 324 niemowląt fińskich wykazały obecność infekcji wirusami HP u około połowy z nich, z czego około 10% infekcji trwało do końca badania czyli 36 miesiąca życia (Marjut 2005, a także Rombaldi 2008),
  • wyniki wymazów z okolic migdałków u 102 greckich dzieci w wieku 2-6 lat (Mammas 2006) pokazały obecność DNA wirusa HP u 8.5% dzieci (m.in. HPV 16),
  • wyniki badania 80 próbek tkanek migdałków zdrowych dzieci i dorosłych (bez nowotworów), u których w 15% przypadków wykryto wirusy HP (Duray 2011).

Powyższe wyniki potwierdzające obecność wirusa HP bez udziału kontaktów seksualnych mogłyby być jeszcze wyższe, ponieważ obecnie stosowana technologia potrafi dokładniej wykryć obecność wirusa HP i określić jego genotyp. Jak łatwo zgadnąć na tej podstawie formułowany jest argument o wprowadzeniu szczepień przeciwko HPV w 1. dniu życia noworodka!!!!

%d blogerów lubi to: